هدف تحقيق حاضر، معرفی و ارزيابی پايايی و جنبههای مختلف روايی نسخه فارسی پرسشنامه مشاهده حرکتی برای آموزگاران (PMOQ-T) در ايران بود، که از آن برای شناسايی کودکان در معرض خطر اختلال هماهنگی رشدی (DCD) استفاده میشود. روش: روايی تفکيکی، روايی سازه، روايی همزمان، و همسانی درونی اين پرسشنامه با استفاده از يک نمونه 505 نفری از دانش آموزان پسر دبستانی و معلمانشان ارزيابی شد. از معلمان خواسته شد تا اين پرسشنامه را تکميل کنند. نتايج ارزيابی معلمان با عملکرد دانشآموزان در آزمون تبحر حرکتی برونينکسـ اوزرتسکی (BOTMP) و آزمون رشد حرکتی درشتـ2 (TGMD-2) قياس شد. يافتهها: نسخه فارسی PMOQ-T پايايی درونی بالايی داشت (91/0= α). عملکردهای حرکتی کودکان در معرض خطر DCD در BOTMP و TGMD-2 نسبت به کودکان سالم بالاتر بود. تحليل عاملی اکتشافی نشان داد نسخه فارسی PMOQ-T دو عاملی است و با نسخه اصلی آن همخوانی دارد. در نهايت، همبستگی بالايی بين نمرات حاصل از اين پرسشنامه با عملکردهای کودکان در BOTMP (75/0-) و دو زيرمقياس TGMD-2 ]جابهجايی (68/0-) و کنترل شيء (62/0-)[ مشاهده شد. نتايج نشانگر اين است که نسخه فارسی PMOQ-T را میتوان بهعنوان يک ابزار روا و پايا برای غربالگری کودکان در معرض خطر DCD در ايران در نظر گرفت.
