پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه آموزشی کاهش زورگويی مبتنی بر روش الويز بر ميزان رفتارهای زورگويی پسران دبستانی انجام شد. پژوهش تجربی حاضر با طرح پيشآزمون- پسآزمون و پيگيری ششماهه با دو گروه آزمايش و کنترل اجرا شد. به روش نمونهگيری تصادفی چندمرحلهای ابتدا از نواحی ششگانه آموزش و پرورش شهر اصفهان، يک ناحيه آموزشی و سپس از اين ناحيه، چهار دبستان پسرانه بهصورت تصادفی انتخاب شد. با اجرای جامعهسنجی روی تمامی دانشآموزان پايههای دوم و چهارم اين دبستانها، 40 پسر زورگو از ميان دانشآموزانی که بيشترين انتخاب را بهعنوان زورگو داشتند، بهصورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمايش و کنترل قرار داده شدند. برنامه آموزشی کاهش زورگويی مبتنی بر روش الويز برای گروه آزمايش در 10 جلسه 60دقيقهای بهصورت دوبار در هفته، ارايه شد. برای گردآوری دادهها از جامعهسنجی (So) و پرسشنامه روابط همسالان (PRQ) استفاده شد. يافتهها به روش تحليل کوواريانس چندمتغيری (مانکووا) تحليل شدند. يافتهها نشان داد برنامه آموزشی کاهش زورگويی مبتنی بر روش الويز باعث کاهش رفتارهای زورگويی و قربانی در گروه آزمايش در مراحل پسآزمون و پيگيری شد (0001/0p<). همچنين ميزان رفتارهای پسنديده اجتماعی در گروه آزمايش در مراحل پسآزمون و پيگيری افزايش يافت (0001/0p<). کاربرد برنامه آموزشی کاهش زورگويی مبتنی بر روش الويز ميتواند مشکلات مربوط به رفتارهای زورگويی را در مدارس کم کند.
