شرایط تأیید مدارک فارغ‌التحصیلان دانشگاههای مورد تأیید قطعی
رشته‌های پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی را احتمالا باید پرطرفدارترین رشته‌های تحصیلی در بین متقاضیان تحصیل در خارج از کشور دانست. سالانه عده زیادی از متقاضیان که امکان تحصیل (در این رشته‌ها) در دانشگاههای داخلی را بدست نمی‌آورند تلاش می‌کنند از دانشگاهی در خارج از کشور پذیرش گرفته و به این ترتیب خواسته خود را محقق کنند. شرایط اخذ پذیرش، شهریه، هزینه زندگی، امکانات کشور و شهر محل تحصیل و کیفیت آموزش معیارهای افراد برای انتخاب مقصد تحصیل‌شان است و البته موضوع تایید مدارک تحصیلی خارج از کشور که شاید بر هر چیز دیگر مقدم باشد.
یکی از اولین سؤالات متقاضیان تحصیل رشته‌های پزشکی در خارج از کشور این است که آیا دانشگاه مورد بحث، مورد تأیید وزارت بهداشت کشورمان است یا خیر؛ و اینکه پس از پایان تحصیل، مشکلی برای تأیید مدرک‌شان پیش نیاید، از مهم‌ترین دغدغه‌هایشان است. مسلماً کسی دوست ندارد زمان و هزینه زیادی را در کشوری دیگر صرف گرفتن مدرکی کند که مورد تأیید وزارت بهداشت نباشد و پس از فراغت از تحصیل نتواند در زمینه تحصیلی خود کار کند.
وزارت بهداشت کشورمان دانشگاههای پزشکی کشورهای دیگر را در 3 دسته قرار می‌دهد؛ دسته‌ای به شکل قطعی مورد تأیید این وزارتخانه هستند مانند کشورهای هند ،ترکیه ، ایتالیا و ... ؛ دسته دیگر به شکل مشروط مورد تأیید هستند مانند روسیه، مجارستان، اوکراین و ... ؛ و دسته سوم که به هیچ شکل مورد تأیید نیستند مانند ارمنستان، چین، بلاروس. نکته مهم در مورد دانشگاههای دسته سوم (نامعتبر) برای متقاضیان مشمول این است که معافیت تحصیلی شامل این دسته از دانشگاهها نمی‌شود و برای استفاده از معافیت تحصیلی باید حتما از دانشگاه مورد تأیید (قطعی یا مشروط) پذیرش بگیرند.
مورد تأیید بودن قطعی مدرک یک دانشگاه البته به این معنی نیست که فارغ‌التحصیلان رشته‌های پزشکی از این دانشگاه، بعد از بازگشت به کشور بلافاصله می‌توانند بعنوان پزشک، دندانپزشک یا داروساز مشغول به کار شوند. مدرک این افراد ابتدا باید تأیید شود و برای تأیید مدرک هم دانشجویان فارغ از تحصیل باید در آزمون مربوط به رشته خود شرکت کنند. در واقع حساسیت مشاغل پزشکی که با جان و روان مردم سر و کار دارند باعث شده وزارت بهداشت، برای تأیید مدارک فارغ‌التحصیلان رشته‌های پزشکی، سخت‌گیرانه عمل کند.
نکته مهم در مورد اعتبار دانشگاهها که به صراحت در آئین‌نامه ارزشیابی مدارک ذکر شده این است که تأیید بودن و نبودن یک دانشگاه، در زمان شروع تحصیل فرد ملاک است و تغییرات احتمالی بعد از آن، تأثیری در تأیید شدن یا نشدن مدارک ندارد. نکته مهم دیگری هم درباره مدارک دیپلم و پیش‌دانشگاهی متقاضیان ارزشیابی هست؛ مدارک آن دسته از فارغ‌التحصیلان رشته‌های پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی که دیپلم متوسطه و پیش‌دانشگاهی علوم تجربی یا ریاضی فیزیک ندارند ارزشیابی نمی‌شود
شرایط تأیید مدارک فارغ‌التحصیلان دانشگاههای مورد تأیید قطعی
رشته پزشکی عمومی
تطابق حداقل 80% طول دوره تحصیل متقاضی ارزشیابی مدارک با طول دوره در دانشگاههای داخل کشور
نکته: طول دوره دکترای پزشکی عمومی در داخل: 2 سال علوم پایه + 4 سال بالینی + حداقل 18 ماه کارورزی است. در صورت عدم تطابق، باید کسر دوره را در شعب بین‌المللی دانشگاههای داخلی گذراند.
تطابق حداقل 80% محتوای دروس «اختصاصی» با محتوای برنامه آموزشی داخل کشور
قبولی در آزمون ملی پزشکی
گذراندن دوره کارورزی در یکی از دانشگاههای علوم پزشکی کشور
نکته: مدت این دوره، بسته به دانشگاه محل تحصیل فرد در خارج از کشور و طول دوره کارورزی آن، از 1 تا 18 ماه متغیر است.
ارائه پایان‌نامه در صورت عدم تأیید پایان‌نامه خارج از کشور متقاضی
شرکت در آزمون ارزشیابی توانمندی (OSCE)
رشته دندانپزشکی
تطابق حداقل 80% طول دوره در هر دو مقطع بالینی و علوم پایه
تطابق حداقل 80% محتوای دروس اختصاصی
نکته: در صورت عدم تطابق واحدها، متقاضیان ارزشیابی مدارک می‌توانند واحدهای مورد نیاز را بطور داوطلبانه در واحدهای بین‌الملل دانشگاهها بگذرانند.
قبولی در آزمون ملی دندانپزشکی
نکته: فارغ‌التحصیلانی که گواهی قبولی در آزمون بورد ملی آمریکا و کانادا و آزمون‌های جامع معادل با این آزمون‌ها را از سایر کشورها داشته باشند (دومی؛ در صورت تأیید شورای عالی ارزشیابی) از شرکت در امتحان ایران معاف می‌شوند.
تدوین پایان‌نامه در یکی از دانشگاههای داخل کشور در صورت عدم ارائه پایان‌نامه در خارج از کشور یا عدم تأیید آن از سوی کمیسیون مربوط
رشته داروسازی
تطابق حداقل 80% طول دوره تحصیل با توجه به مقطع گذرانده شده (کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترای حرفه‌ای و دکت