پردیس‌های علم و فناوری معمولا فضاهای زیرساختی است و توسط کسانی راه‌اندازی می‌شود که علاقه به حضور در حوزه فناوری و نواوری داشته یا به نوعی وظیفه سازمانی دارند، ولی تجارب کامل در حوزه پارک های علم و فناوری ندارند. مدیرکل سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و توسعه فناوری وزارت علوم درمورد اینکه کدام واحدهای فناور می توانند در پارک‌ها مستقر شوند گفت: همه واحدهای فناور که در پارک‌ها مستقر هستند از شرکت‌های دانش‌بنیان تا هسته‌های رشد و واحدهای مختلف نوآوری می‌توانند در پردیس‌ها هم مستقر شوند و باید درخواست بدهند.
رضایی فر یادآور شد: رییس پردیس علم و فناوری را معمولا سازمان موسس انتخاب می‌کند، اگر سازمان موسس یک دستگاه یا دانشگاه باشند همان نهاد و دانشگاه رییس پردیس را انتخاب می‌کند. برای دریافت مجوز هم باید تفاهم‌نامه‌ای را با پارک علم و فناوری مرجع یا استان خود داشته باشد و بعد برای اخذ مجوز به شورای گسترش آموزش عالی درخواست دهد که کمیسیون فناوری و نوآوری این شورا نیز توسط معاونت فناوری و نوآوری اداره می شود و درخواست مجوز بررسی شده و در صورت داشتن شرایط لازم مجوز اعطا می‌شود.
وی در مورد تعداد پردیس‌های موجود هم اظهار داشت: درخواست‌ها برای اخذ مجوز زیاد است ولی اکنون حدود 12 یا 13 پردیس مصوبه نهایی را دریافت کرده‌اند و 6 مصوبه نیز در جلسه هفته گذشته تصویب شد. اگر پارک علم و فناوری در خصوص موضوعی تخصصی باشند پردیس‌ها هم تخصصی خواهند بود. برای نمونه در زمینه کشاروزی یک پردیس تخصصی با سازمان توسعه و تحقیقات کشاورزی (تات) پردیس تخصصی کشاورزی داریم.
مدیرکل سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و توسعه فناوری وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ادامه داد: به طور کلی بیشتر پردیس‌ها پردیس‌های عمومی هستند، ولی بخشی از این پردیس‌ها در حوزه صنعتی، صنایع خاص و بخش‌های خصوصی هم می‌توانند فعالیت کنند.
از نظر ما پردیس‌ها تفاوت کارکردی با پارکهای علم و فناوری ندارند و فضای فناوری در پردیس‌ها ذیل پارکهای علم و فناوری مدیریت و راهبری می‌شود اما استقلال عملکردی خود را دارد. به این شکل که پردیس‌ها زمین و بنای خود را می‌آوردند و در قالب پردیس برای اینکه پارک جدیدی ایجاد نشود، فضاها را گسترش می‌دهیم.
رضایی فر تاکید کرد: دانشگاه‌ها می‌توانند درخواست صدور مجوز پارکهای علم و فناوری بدهند ولی باید برخی ظرفیت‌های حداقلی و تجربه مرکز رشد را داشته باشند و به این دلیل تشویق می‌کنیم ابتدا در پردیس علم و فناوری فعالیت کنند و وقتی توانستند به سمت تاسیس پارک بروند.
فناوری به معنای تبدیل یک طرح یا ایده اولیه برامده از پژوهش به یک محصول و توسعه تجاری و تولید انبوه آن، زنجیره‌ای نسبتا طولانی با حلقه‌های مشخص دارد که محصول با سطح آمادگی فناوری /TRL از یک تا 9 را شامل می‌شود و سفری پرفراز و فرود از کلاس‌های دانشگاه تا مراکز کارآفرینی و نوآوری، شتاب‌دهنده‌ها، مراکز رشد، مراکز فناوری و نوآوری و در نهایت پارکهای علم و فناوری را دربرمی‌گیرد.
اگر محصول شرایط لازم را داشته باشد، می‌تواند صاحب طرح اولیه و بقیه همکاران در توسعه آن را، صاحب شرکتی دانش‌بنیان بکند که بر اساس قوانین مختلف مانند قانون حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان (مصوب 1383) و قانون حمایت از جهش تولید دانش بنیان (مصوب 1401) از مزایای مختلفی برخوردار است و در صورت استقرار در پارکهای علم و فناوری این مزایا به صورت مشخص از مسیر پارک شامل حال شرکت‌ها می‌شود.
حال معاونت فناوری و نوآوری وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برای تسهیل این روند و افزایش ظرفیت پارکهای علم و فناوری دانشگاهی که تعداد آنها اکنون 15 پارک است، حلقه جدیدی به زنجیره فناوری افزوده است که پردیس‌های علم و فناوری نام دارد.
روند تاسیس پارکهای علم و فناوری به این صورت است که ابتدا مراکز کارآفرینی و نوآوری در دانشگاه ایجاد می شود که فقط به مجوز هیئت امنای دانشگاه نیاز دا