هزارونهصد نفر از دانشجویان دانشگاه‌های علوم‌پزشکی کشور در نامه‌ای سرگشاده به روسای قوا و اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی اعتراض خود را نسبت به روند پذیرش دانشجوی شهریه‌پرداز در پردیس‌های دانشگاه‌های علوم‌پزشکی کشور اعلام کردند.
به گزارش گروه دریافت خبر ایسنا، در این نامه آمده است:
"
بی شک یکی از اساسی ترین اهداف انقلاب شکوهمند اسلامی، اجرای عدالت، اعطای حق برابر و ایجاد فرصت های مساوی تا بیشترین حد ممکن برای یکایک مردمان مردمان این سرزمین است. چرا که عدالت زمینه شکوفایی استعدادهای همه ی افراد جامعه – فارغ از طبقه و جایگاه اقتصادی – و پیشرفت و توسعه کوتاه مدت و درازمدت جامعه را فراهم می کند.
یکی از مهم‌ترین عرصه های تجلی عدالت، حوزه آموزش پزشکی و سلامت است. ما به عنوان دانشجویان رشته های پزشکی که علاوه بر تحقق آرمان‌های عدالتجویانه، تامین سلامت جامعه را نیز جزو مسئولیت های غیر قابل انکار خویش می دانیم، باید اعلام کنیم که بعضی جهت گیری‌ها در سیاست‌گذاری های نظام آموزش عالی، نه تنها هیچ سنخیتی با آرمان‌های عدالت جویانه در بطن انقلاب اسلامی ما ندارد، بلکه با سرعتی شتاب آلود در حال طی کردن مسیری معکوس است. مسیری که اگر متوقف نشود، مقصدش ناکجاآباد خواهد بود.
سیاست های اشتباه در حوزه آموزش علمی کشور مانند گسترش بی رویه پذیرش دانشجو بدون توجه به کیفیت آموزشی و علمی و متاسفانه، راه اندازی پردیس های خودگردان در سالیان اخیر آن هم بر اساس رویکرد سلیقه محور و برخلاف نص صریح قوانین بالادستی که توضیحات پیرامون آنها در ادامه خواهد آمد، موجبات نگرانی عمیق جامعه علمی کشور را فراهم آورده است. اقداماتی که نه تنها عدالت نظام اسلامی را زیر سوال برده است، بلکه زمینه ساز افت کیفیت آموزشی و سطح علمی دانشجویان و دانشگاه های ما در آینده نه چندان دور خواهد شد.
طرحی که اخیرا به مرحله اجرا در آمده و به عنوان پذیرش دانشجوی پولی ( و به عبارتی دانشجوی شهریه پرداز مطرح است) ابتدا در سال 86 و تحت عنوان پردیس بین الملل کلید زده شد. این طرح در ابتدا هدف خود را ایجاد ظرفیت های جدید و جلوگیری از خروج ارز از کشور و جذب دانشجویان بین المللی قرار داد. اما متاسفانه ، طرح مذکور که شاید با فلسفه درستی شروع به کار کرده بود، سال به سال و در فرآیندی تدریجی و به گمان ما برنامه ریزی شده، از مسیر خود منحرف شد. امروز دیگر خبری از نام پردیس بین الملل نیست و به جای آن، رسما از پردیس های خودگرانی نامبرده می شود که با اخذ شهریه هایی که مسلماً جز برای معدودی از هموطنان قابل پرداخت نیست، اقدام به پذیرش دانشجو در بهترین دانشگاه های کشور می کنند. این چنین است که فرصت تحصیل در بهترین رشته ها و بهترین دانشگاه های کشور به سان کالای لوکسی در ویترین مغازه ای به فروش گذاشته می شود. از ذبح شدن عدالت آموزشی سخن راندیم، اما نگرانی ما بسی بیشتر از این آرمان سوزی عریان است. ما نگران قانون شکنی های رسمی و البته بیمناک تبعات مهلک چنین طرحی بر کیفیت آموزش و ارائه خدمات سلامتیم.
الف - ابتدا به قوانین بالادستی ای اشاره می کنیم که مجریان این طرح به عنوان مستندات قانونی ارائه می دهند. در برنامه پنج ساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران 1390-1394 ، ماده 20، چنین آمده است: بند "ح": دانشگاه و موسسات آموزش عالی و تحقیقاتی مجازند (و نه ملزم) از ظرفیت های مازاد بر سهمیه آموزش رایگان (نه ظرفیت پذیرش دانشجو از طریق کنکور) و یا ظرفیت های جدیدی که ایجاد می کنند بر اساس قیمت تمام شده یا توافقی با بخش غیردولتی و با تایید هیئت امنا در مقاطع مختلف دانشجو بپذیرند».
در حالی که دانشجویان شهریه پرداز در سال اخیر نه تنها از ظرفیت مازاد پذیرش نشده اند که از طریق کاهش ظرفیت معمول دانشگاه و اضافه شدن آنها به پردیس های خودگران وارد دانشگاه خواهند شد. به عنوان مثال در حالیکه طبق دفترچه منتشر شده از سوی سازمان سنجش آموزش کشور ظرفیت کل رشته پزشکی از حدود 3700 نفر در سال 1392 به 3150 نفر در سال 1393 کاهش یافته ، ظرفیت پزشکی در پردیس های بین الملل قبلی و خودگردان فعلی از 935 نفر به 965 افزایش یافته است. این در حالیست که برخلاف نص صریح قانون مذکور در برنامه پنج ساله پنجم توسعه، از ظرفیت دانشجویان رایگان پذیرفته شده از طریق آزمون سراسری کاسته شده و به ازای ظرفیت کاسته شده مذکور دانشجوی شهریه پرداز پذیرش می شود. به عبارتی نه تنها افزایش ظرفیتی درکار نبوده است و نه تنها پذیرش دانشجوی شهریه پرداز مازاد بر ظرفیتِ آموزشِ رایگان نبوده است؛ بلکه بالعکس از ظرفیت پذیرش دانشجوی رایگان کاسته شده و در ازای این کاهش بر ظرفیت پ