اندازه‌گیری قند در مایعات بدن با استفاده از نانوجاذب‌ها

دانشگاه یاسوج به ساخت نانوجاذب‌هایی دست یافتند که قادر به تعیین میزان باقیمانده نوعی داروی کنترل قند خون با یک روش ساده است.
پروفسور مهراورنگ قائدی، عضو هیأت علمی دانشگاه یاسوج با تاکید بر اینکه باقیمانده‌ داروها در مایعات بیولوژیک بدن (مانند ادرار و خون) رابطه‌ مستقیمی با میزان دوز مورد نیاز بدن و در نتیجه سلامت انسان دارد، گفت: اما از آنجایی که مایعات بیولوژیک بافت پیچیده‌ای دارند،‏‎‏‏‏ اندازه‌گیری دارو به صورت مستقیم امکان‌پذیر نیست و نیاز به یک مرحله‌ آماده ‌سازی مؤثر جهت پیش تغلیظ و تمیزسازی دارو دارد.
میزان و دوز مصرفی دارو رابطه مستقیمی با بهبود بیماری و یا اثرات جانبی دارو دارد. یکی از این داروها گلیبن کلامی (GB)، داروی کاهش دهنده قند خون خوراکی است که به طور گسترده‌ای برای درمان دیابت نوع 2 به‌کار گرفته می‌شود.
وی یکی از روش‌های معرفی شده در این زمینه را استخراج فاز جامد با استفاده از جاذب‌های گزینش پذیر دانست و یادآور شد: بر این اساس در این پژوهش نانوجاذبی بر پایه پلیمرهای قالب مولکولی تهیه شد که می‌تواند مرحله‌ پیش‌تغلیظ نمونه را با راندمان بالایی به اتمام برساند.
این محقق، کاهش زمان مراحل آماده‌سازی نمونه، استفاده از حلال‌های آلی کمتر، افزایش انتخابگری روش تجزیه‌ای، حد تشخیص پایین و بهبود عملکرد پلیمرهای قالب مولکولی را از دیگر مزایای استفاده از این نانوجاذب عنوان کرد.
قائدی با بیان اینکه در این تحقیق از داروی "گلیبن کلامید" به عنوان یک مولکول الگو برای تهیه‌ جاذب استفاده شد، خاطر نشان کرد: با این حال این جاذب را می‌توان برای انواع مولکول‌های آلی مانند سم‌ها و داروها تهیه کرد. لذا کاربرد این نوع جاذب در صنایع تصفیه‌ آب، تولید مواد غذایی، حوزه پزشکی، محیط زیست و سلامت نیز خواهد بود.